Git git bitmeyen yol. iyice havasızlaşan otobüs.... Çinliler arasında çıldırma noktasına gelen türkler. bitmekte olan şarjlar falan...
Sabrın son sınırlarındayız artık.
Neyse ki tam kusma noktasına gelmiştik ki. New York eyaletine girdik.
Ordan önce niagaraya geçmeden bi yemek yiyelim dedik. Çinli rehber bizi yine bir açık büfede bıraktı.
Aman gözünü seveyim bu hepsinden beterdi.
Yine hint mufağı, çin mutfağı falan var ama içerisi bi kalabalık ki sorma gitsin. Havasız. Ve yiyeceklerdeki yoğun baharat kokusu bizi kusturmaya yeter yani. Bi de geçerken masalarda hintli ve pakistanlı amcaları teyzeleri görüyoruz. Elleriyle pilav yiyolar falan. Yok dedik biz yemicez. Bi kahve aldık nasıl içtim bilmiyorum.
Türk mutfağının önünde saygıyla eğiliyorum. Herkesin kültürü kendine güzel tabi.
Yaa bu arada ben niye bu kadar çok yargılamışım insanları anlamıyorum.
"Yorgunluktan Serel yorgunluktan."
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder