Otel bir hayli lüks. Biz yorgunluktan ve biraz da pislikten dağılmış durumdayız.
Otelde laundry keşfediyoruz ve oraya gideceğiz. Benim odadan bir çıkışım var.
Kaç saattir ayakkabı giydiğim için çorapla çıkıyorum otele. Tam bir kıroluk benimkisi. O şekilde otel koridorlarında geziyorum.
Zaten kimse yok, herkes uyumuştur düşüncesiyle otelin asansörünün önünde bekliyorum.
Murphy kanunlarını utandıracak şekilde bir olay geliyor başıma. Kapı bir açılıyor.
Takım elbiseli şık giyimli ladies and gentlemenlar... Ben şok. Tipim ise adeta bir cennet mahallesi pembe görünümünde.
Binmekten vazgeçiyorum. Diğer asansörü bekliyorum. Onda da durum farksız değil. Üstelik koridorlar dolmaya başlıyor. Takım elbiseli ellerinde martini olan insanlar falan...
Ben hemen bir koşu odaya gidip üstümü değiştiriyorum. Olmayacak böyle deyip. Neyse sonuç olarak kıyafetlerimizi yıkıyoruz ve sabahki niagara programına hazırlanıyoruz.
Sabahın 6sında kalkıyoruz. Yola çıkıyoruz. Herkes uykulu.
Uyandığımda niagaya gelmiş bulunuyoruz. Tabii öncesinde mcdonaldsta kahvaltımızı ediyoruz.
Niagara için bilet kesiliyor, mavi yağmurluk veriliyor. Sıraya geçiyoruz. Ve yaklaşık 15 dk sonra gemideyiz.
Şelale o kadar şiddetli akıyor ki gürültüsü insanı korkutuyor. Kaptan ise yaklaştıkça yaklaşıyor.
Öyle bir ıslanıyoruz ki. Şelaleye uzaklığımız nerden baksan 500 metre... Fakat o şiddetinden yağmurluklar fayda etmiyor, donumuza kadar su alıyoruz.
Gemide bir biz türküz kalanlar ise çinli veya taylandlı. Çığlık çığlığa hepsi sanki sahra çölü gezisine diye çıkmışlar da niagarayı görünce şoka uğramışlar gibi ifade var yüzlerinde. ulan zaten adı üstüne ıslanmak için geliyoruz buraya. Hepsi koyun gibi bi kapandılar. Bi tanesi bile kafasını kaldırıp, bu da neymiş arkadaş diye bakmadı.
Sonuç olarak biz türkler sırılsıklam ve bir o kadar eğlenmiş olarak turu bitirirken. Onlar kupkuru bir şekilde otobüse biniyor. Biz ise kurumak için bir güneş altı ve çimenlik arıyoruz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder